#Bouwplaats

Vraag eens aan een ander: ben ik hier veilig bezig?

In de bouw is valgevaar het grootste veiligheidsrisico. Een ontbrekende leuning, een steiger die niet goed staat; een ongeluk zit dan in een klein hoekje. Maar hoe komt het nou dat die steiger niet goed staat en die leuning er niet is? Wat is de achterliggende oorzaak?

Dat heeft deels te maken met bewustzijn. Veranderingen zorgen vaak voor gevaarlijke situaties. Neem een kruipluik dat wordt afgezet met een hekwerk. Moet er iemand dat kruipluik in, dan verplaatst hij dat hek en zet het vervolgens niet terug. De volgende vakman loopt even achteruit met materiaal en valt zo de kruipruimte in.

In dit geval ben je als uitvoerende alleen met jezelf bezig: dat kruipgat in gaan. En niet waarom dat hek er staat. Dat staat er om anderen er op te attenderen dat daar een gat is. Veiligheidsbewustzijn in deze situatie is jezelf afvragen: ‘waarom haal ik dit weg?’ En beseffen: ‘ik kan dat niet zo maar doen, want er zijn ook andere mensen aanwezig.’

De rolsteiger is een sprekend voorbeeld, waarmee ik ook in ons bedrijf wel zaken zie misgaan. De steiger is bijvoorbeeld niet vastgezet, waardoor het materieel nog kan rollen, of niet op de juiste manier opgebouwd. En er mist wel eens een leuning. Bij een leuning die er om wat voor reden niet is, moet de gedachte bij de vakman zijn: ik ga die leuning ophalen.

Daarmee kom ik op een tweede punt dat op dit gebied speelt in de bouw. Want ik weet ook wel: als deze vakman voorstelt om die leuning dan maar op te gaan halen, krijgt hij de wind van voren van zijn collega’s. ‘Je kunt dat toch best even afmaken, het is maar even werk’. Dat is de cultuur. Medewerkers verzinnen hierdoor allerlei redenen om iets níet te doen.

‘Het kost tijd’

‘Ik ben dan niet op tijd klaar’

‘Ik moet dit en dat nog doen’

‘Het is lastig’

‘Het kan niet’

‘De vorige keer ging het ook goed’

‘Het gaat bijna nooit mis’

‘Ik heb het altijd al zo gedaan’

Zeker: in 99 van de 100 keer gaat het ook goed. Maar net die ene keer gaat het wél mis. Dat is nu net wat we niet willen. Vooral bij valgevaar heeft die ene keer dat het misgaat vaak grote consequenties.

Een leuning van een steiger vergeten is misschien suf, maar wiens schuld het ook is dat het materieel niet compleet is, je kunt hierover het gesprek aangaan. Ervoor zorgen dat in het vervolg die leuning níet vergeten wordt en dat extra ritje niet nodig is.

Een antwoord om iets niet te doen is zo verzonnen. Hoe kunnen we dat ombuigen? Als iemand voor zichzelf al heeft verantwoord om iets níet te doen, ligt de oplossing buiten die persoon. Daarom moeten we misschien eens wat vaker aan een ander vragen: ben ik hier veilig bezig?

Peter Koenders is directeur van Koenders Totaalbouw en voorzitter van de Taskforce Veiligheid & Arbeidsomstandigheden van Bouwend Nederland. De ambitie: nul doden in de bouw.

Discussie zien we graag op Aannemervak, maar wel met respect voor elkaar. Wij vragen daarom om onder volledige naam te reageren. Lees onze andere regels voor discussie hier. Met het plaatsen van een reactie verklaart u zich akkoord met deze regels.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Met deze wekelijkse nieuwsbrief blijf je op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in de bouw.