#Bouwsector

Een ander antwoord geven op de hoe-vraag

Vrij abstract worden we geconfronteerd met stippen op de horizon. Klimaatneutraal in 2050, voldoende woningen in 2030, CO2-uitstoot verminderd met 49% in 2030 en met 95% in 2050 ten opzichte van 1990. Mooie plannen die vooral beschrijven WAT er moet gebeuren en helaas niet HOE. Dat is aan de markt. Er is wel een aantal randvoorwaarden, al dan niet wettelijk bepaald. De realiteit is vaak dat deze randvoorwaarden vooral beperkingen in zich dragen en conflicteren met de ambities. 

Bij het begin beginnen; vraag en antwoord

Voordat het een kip/ei discussie wordt, is het goed om een aantal vragen op een rijtje te zetten. Van consumptiemaatschappij naar een duurzame samenleving; welke scenario’s zijn dan denkbaar? En wat is nodig vanuit beleid om hierop te kunnen sturen? Wie wacht op wie en waar wachten we dan precies op? Het zit in onze cultuur om eerst naar de ander te wijzen. De beweging dient altijd bij de ander vandaan te komen. En die ander wijst weer naar nog een ander en zo verspillen we onze tijd en lossen intussen niets op.  

Verspillen of hergebruiken

In verspillen zijn we de afgelopen decennia heel goed in geworden. We consumeren en gooien weg. Zonder te recyclen. Dat hebben we zelfs in de zorgsector voor elkaar gekregen. Rollators, sta-op stoelen, groothandelsverpakkingen incontinentiemateriaal, medicijnen etc. dienden te worden vernietigd als een zorgbehoevende die niet meer nodig had. Het grootste belang dat op deze wijze werd en wordt gediend is het verdienmodel. Niet de behoefte van de gebruiker(s). En zo doen we dat ook nog in de bouw. Slopen en vernietigen. En de consument doet dapper mee. Maar in tijden dat de bomen niet meer tot aan de hemel lijken te groeien en we er kwaadschiks achter komen dat alles wat vanzelfsprekend beschikbaar en betaalbaar leek niet meer vanzelfsprekend beschikbaar en betaalbaar is, zien we kansen. Kringloopkansen. En een generatie die geen enkele behoefte heeft mee te doen aan de wet van meer, meer en meer. Dichter bij onszelf, onze gezondheid, de natuur, delen en hergebruiken. Daar wordt nu al door enkele partijen in de bouwsector op geanticipeerd. Maar dat kan nog veel beter. 

Nationale Schildersvakprijs 2020

Krinkgloopkansen

Die doen zich nu voor. Zoekend naar een 2e hands linnenkast bij een grote kringloopketen, werd ik getriggerd door een link naar de website van www.buurman.in waar restmaterialen aan consumenten worden aangeboden en waar cursussen en workshops worden gegeven in het bouwen van o.a. meubels van deze restmaterialen. Enthousiast geworden deel ik graag deze informatie, zodat iedereen weet dat deze initiatieven er zijn en we in onze sector ook bewust de samenwerking kunnen zoeken met deze partijen. En zo kunnen we ook bewust een klein stukje bijdragen aan het HOE om te komen tot nieuwe verdienmodellen die ook recht doen aan de wereld waarin wij leven. 

Anneke Witte is directeur a.i. bij Bewuste Bouwers, aanjager van een beter imago voor de bouw. Dat begint bij de bouwplaats. Bij het bouwhek houdt de wereld niet op, maar begint hij juist.

Discussie zien we graag op Aannemervak, maar wel met respect voor elkaar. Wij vragen daarom om onder volledige naam te reageren. Lees onze andere regels voor discussie hier. Met het plaatsen van een reactie verklaart u zich akkoord met deze regels.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Met deze wekelijkse nieuwsbrief blijf je op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in de bouw.