Nu 2026 begonnen is, voel ik teleurstelling over het gegeven dat we de bouw willen verduurzamen, maar dat we nog steeds blijven leunen op technologie. Ik vraag me zo langzamerhand af of het hele duurzaamheidsverhaal niet één grote scam is, oplichting, greenwashing – geef het maar een naam.
En dat terwijl we op een simpele manier gebouwen ontzettend goed kunnen verduurzamen. Door klimaatpositief te bouwen en renoveren. Dat zou een goed voornemen voor 2026 kunnen zijn: lowtech bouwen met biobased materialen die je in een straal van 30 tot 50 kilometer rond een bouwplaats kunt telen en die je binnen een straal van 100 km tot producten kunt laten verwerken.
Kortom: gaan we écht duurzaam bouwen? Of gaan we elkaar duurzaam voor de gek houden? Zeg het maar.
Serieus werk maken van minder materialen gebruiken
Het klinkt wat negatief, terwijl ik best positief ben. Ik zie namelijk heel veel jonge mensen die op een simplistische manier in het leven staan en die veel minder behoefte hebben aan ‘meer’. Voor hen is ‘genoeg’ beter. Hierin ligt mogelijkerwijs een antwoord. Maar dan moeten we wel accepteren dat we moeten ‘ontgroeien’, dat we serieus werk moeten maken van minder materialen gebruiken en minder consumeren.
Dit ‘verminderen’, wat nog een negatieve bijklank heeft, moeten we op de een of andere manier positief zien uit te leggen. Laten we ánders gaan bouwen en ánders gaan consumeren. In het besef dat we met onze consumptiedrift ontzettend veel schade toebrengen aan onszelf en aan het milieu.
Als wij daadwerkelijk goede rentmeesters willen zijn, dan zullen we moeten beseffen dat we iets goeds moeten nalaten.
