Het was rond half elf ’s avonds. De avondafspraak was net weg en de telefoon ging. De ervaring leert dat hoe later op de avond het belletje, hoe bijzonderder het verhaal. Dit was nu niet anders. “Wij mannen zijn jagers”, klonk er direct aan de andere kant van de lijn. Het verhaal ging vervolgens uit de doeken.
Het betrof een bouwbedrijf met twee aandeelhouders. Niet vreemd in de bouwnijverheid. En regelmatig zorgt juist dit gegeven voor ruis of problemen. Ze waren er namelijk van elkaar achter gekomen dat ze allebei een affaire hadden met dezelfde secretaresse. Beide aandeelhouders wilden niet meer met elkaar verder. Aan mij de eer de onderneming te waarderen en de exit van één van de heren te begeleiden. De vrouwen van de gelukkig getrouwde heren mochten uiteraard van niets weten.
Het werd een moeizaam traject, want los van de standaard aanbiedingsplicht in de statuten was er niets vastgelegd. Lang verhaal kort gemaakt: uiteindelijk woog de continuïteit van het bedrijf en het huwelijk zwaarder dan het ego van de twee jagers. Eén jager zette het bedrijf door, de andere jager werd uitgekocht en nam kort daarna een ander bedrijf over.
Twee lessen zijn uit dit verhaal te trekken. Allereerst: meerdere aandeelhouders binnen een bedrijf kan een recept zijn voor trammelant. Herzie daarom elk jaar de onderlinge afspraken en betrek daarbij ook vooral de waardering van het bedrijf. In de tweede plaats: neem nooit een (te) knappe secretaresse aan!
